ikona telefonu 533 556 633

ikona koperty Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Co może być przyczyną seksoholizmu?

Temat nadmiernej aktywności seksualnej, powszechnie określany jako seksoholizm lub uzależnienie od seksu, niewątpliwie budzi duże emocje. Kontrowersje wokół hiperseksualności pojawiają się także w środowisku medycznym i psychologicznym, ponieważ do niedawna nie było źródła, które jednoznacznie określałoby przyczyny, jakie mogą prowadzić do jej występowania.

Jakie są przyczyny seksoholizmu?

Zbigniew Lew-Starowicz definiuje seksoholizm, jako “stan patologicznego nasilenia erotycznych zainteresowań i aktywności seksualnej, w którym te potrzeby dominują nad innymi, stanowiąc o sensie życia". Oznacza to, że duży popęd seksualny sam w sobie nie stanowi o zaburzeniu w tej sferze. Ludzie różnią się od siebie poziomem zainteresowania seksem i miewają mniejsze lub większe libido w różnych momentach swojego życia - to normalne. Jednak jeśli seks staje się centralnym obszarem życia, negatywnie wpływa na funkcjonowanie danej osoby w innych sferach - społecznej, relacyjnej, rodzinnej, zawodowej - i powoduje cierpienie tej osoby lub innych osób w otoczeniu, wtedy możemy mówić o nadmiernej, problemowej aktywności seksualnej. Należy tutaj podkreślić, że przez pojęcie "aktywność seksualna" oznacza w tym przypadku nie tylko stosunek z drugą osobą, ale także takie zachowania, jak masturbacja czy oglądanie pornografii.

W literaturze fachowej niegdyś erotomania (obecnie zwana hiperseksualnością) zaliczana była do zaburzeń libido, polegających na wzmożonym popędzie seksualnym. Z kolei klasyfikacja zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (DSM-IV) w ogóle nie uwzględnia tego problemu. W poprzedniej wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD-10) uzależnienie od seksu zaliczano do dysfunkcji niezwiązanych z zaburzeniami organicznymi czy chorobami, lecz wynikającymi wyłącznie z nadmiernej potrzeby seksualnej. W najnowszej wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-11 wreszcie powiązano nasilone zachowania seksualne z zachowaniami kompulsywnymi. Kompulsywne zachowania seksualne zostały zaklasyfikowane jako zaburzenie kontroli impulsów, co wskazuje na mechanizm ich powstawania i pomaga w prawidłowej diagnozie i skuteczniejszym leczeniu hiperseksualności.

Zaburzenia kontroli impulsów oraz silny popęd seksualny to jednak nie wszystkie z czynników, które mogą leżeć u podłoża problematycznej aktywności seksualnej. Do innych przyczyn, które mogą wpływać na jej występowanie, zaliczamy m.in. nadmierne poczucie niższości, niepewność, nieśmiałość, a nawet brak wiary we własne możliwości seksualne, które wymuszają potrzebę ciągłego udowadniania swojej atrakcyjności i wydajności. Wykazano też, że uzależnienie od seksu wykorzystuje podobne mechanizmy jak inne uzależnienia. Nie można wykluczyć, że hiperseksualność jest związana z działaniem serotoniny, dopaminy i układem nagrody, które odpowiadają za uczucie pożądania, euforii i satysfakcji. Zachowania seksualne związane z nadmiernym popędem seksualnym mogą wynikać także z uszkodzeń organicznych mózgu, np. uszkodzenia płata czołowego i ciała migdałowatego (tzw. zespół Klüvera i Bucy'ego).

Niezależnie od tego, jak nazwiemy przypadłość nadmiernej aktywności seksualnej - uzależnienie od seksu, seksoholizm, erotomania czy hiperseksualność, bardzo ważny jest kontekst osobisty i poznanie źródła problemu u danej jednostki. Szukając przyczyn seksoholizmu, należy rozpatrywać to uzależnienie w szerokim kontekście funkcjonowania na pozostałych płaszczyznach życia. Nie można przy tym odrzucić stwierdzenia, że hiperseksualność wiąże się z funkcjonowaniem jednostki w życiu społecznym.

W celu zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników przy korzystaniu z witryny ta strona stosuje pliki cookies.
Kliknij "Zgadzam się", aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.